VRENS

In 2001 voerde de fietsvakantie ons naar Zwitserland. Dat land was ons tijdens onze romereis zo goed bevallen dat we er een hele vakantie wilden fietsen. De globale route is te zien op het routekaartje hieronder. We hebben grotendeels de routes van Veloland Schweiz gevolgd, op een alpencolletje na (de Nufenenpas is niet opgenomen in een Veloland-fietsroute.

Dag 1: Van Basel naar Stüsslingen

Na een doorwaakte nacht in de nachttrein van Amsterdam naar Basel, stappen we 's ochtends om 9 uur op de fiets voor de eerste etappe. Door het slechte weer in het voorjaar in Nederland hebben we nog maar weinig kilometers in de benen, en we besluiten om het deze vakantie rustig aan te doen.

Vanuit Basel fietsen we met behulp van de bordjes van route 3, de Noord-Zuid-route richting Aarau. We mogen meteen aan de bak met een venijnig heuveltje waarvoor we in 6 km 550 meter stijgen. Deze heuvel in combinatie met het weer (buiïg) doen ons besluiten om na ruim 50 km de tent op te zetten bij de boerderij-camping van de familie Käser (tel 062/2981155) in Stüsslingen.

Dag 2: Van Stüsslingen naar Baden / Wettingen

Ook de tweede dag begint grauw en nat. Gelukkig mogen we beginnen met een lekker stijle afdaling naar Aarau. In Aarau stappen we over op route 5, de Mittelland-route richting Brugg.Tot Veldheim fietsen we over een onverhard pad langs de Aare, dat door de vele buien niet echt beter fietsbaar is geworden. In Brugg gaat de route verder langs de Reuss. In Baden moeten we kiezen of we nog 60 km doorfietsen of niet. We besluiten camping Aue in Baden met een overnachting te vereren.

01/21 

   

Dag 3: Van Baden naar Wildberg

Voor de verandering is ook de derde dag regenachtig. Wederom rijden we 30 km over onverharde wegen, waar als gevolg van de regen af en toe flinke plassen staan. Ondertussen is het weer beter geworden (droog), maar ziet het er steeds dreigender uit. We passeren Regensdorf en laten Zürich rechts liggen. Als we langs het vliegveld van Zürich rijden, meent Linda op te moeten merken dat de plensbui die we allebei verwachten overwaait. Op dat moment vallen de eerste dikke druppels. Eensgezind maken we rechtsomkeer naar de McDonalds die we zojuist voorbijgereden zijn om daar een kop koffie te nuttigen. En terwijl er in een half uur 20 mm water uit de lucht valt, blijven wij droog. Na deze opfrisser fietsen we verder naar Winterthur om op de camping van Wildberg onze tent op te zetten, na nog een venijnig heuveltje van 18% te hebben beklommen.

Dag 4: Van Wildberg naar Thal

En eindelijk is het dan zo ver: een zonnige dag, en meteen bloedje heet. Heerlijk. Via Sirnach rijden we naar Bischofszell, waar de bekende klokkentoren genoeg schaduw bood om een rustige maaltijd te kunnen nuttigen. Op het fietspad tussen Bischofszell en Romanshorn aan de Bodensee hangen alweer donkere wolken boven onze hoofden. Deze keer echter geen regenwolken, maar wolken met vliegen, die opstijgen van de paardenmest op het pad. Want hoe secuur de Zwitsers ook zijn in het opruimen van ieder beetje hondenpoep (op iedere straathoek, ook midden in het bos, staat een afvalbak met kleine vuilniszakjes, speciaal voor de hondendrollen), zo laks laten ze alle hopen paardenontlasting lekker liggen. Vandaar dus de vliegen.

Na Romanshorn volgen we route 2, de Rhein-route 2, langs de Bodensee. Net als vorig jaar komen we tot de conclusie dat het langs de Bodensee eigenlijk te druk is om lekker door te fietsen. We passeren in gezapig tempo Arbon, Horn, en Rorschach, alvorens de heuvels in te trekken richting Thal, om onze tent op te zetten op Rozentürmli (071/8886793), een boerderij-camping.

Dag 5: Van Thal naar Jakobsbad

Vanuit Thal steken we ondanks waarschuwingen voor het stijgingspercentage van de boerin op Rosentürmli door naar Heiden. Deze eigenwijsheid straft, zoals gewoonlijk, zichzelf: 2 km 18 % klimmen. Hevig zwetend komen we in Heiden aan, waar we route 4, de Alpenpanorama-route oppakken. We klimmen door tot in Teufen, waarna een steil afdalinkje volgt naar Appenzell. Appenzell is een waar toeristencircus, en we verwennen onszelf met een Telegraaf en een ijsje. Na het ijsje mogen we weer aan de bak, en klimmen we naar Gonten. In Jakobsbad zoeken we de camping op. De eerste echte klimdag zit erop: 1200 meter geklommen over een afstand van 45 km.

Dag 6: Van Jakobsbad naar de Klöntalersee

Deze dag begint zwaar bewolkt. We klimmen naar Urnäsch om al golvend na een lange steile afdaling in Wattwil te geraken. Na Wattwil begint de beklimming van de Rickenpas, met een afdaling als vervolg naar Kaltbrunn. Na Kaltbrun komen we even in iets rustiger vaarwater, waarbij we langs dorpjes komen als Schänis, Bilten, Oberurnen, Näfels en Mollis. In Netstal besluiten we ondanks de ligging naar de Klöntalersee te fietsen (400 meter hoger). Op de camping aan de Klöntalersee aangekomen blijft de teller staan op 73 km, met 1100 hoogtemeters.

Dag 7: Rustdag aan de Klöntalersee

Onze rustdag begint met een wandeling naar het dal, om brood te gaan kopen, daar de campingeigenaar dit vergeten is vandaag. Gelukkig staan er bij de camping wandelbordjes richting Glarus, zodat we niet hoeven te zoeken. Met brood en avondeten in de tas pakken we de bus terug naar de camping.

's Middags fietsen we een rondje om het meer. Het pad dat langs de camping loopt is goed te fietsen, maar eenmaal in het bos verslechterd het pad met snel. Eigenwijs als we zijn, fietsen we door tot het echt niet meer gaat, om dan niet terug te willen, want dat is ook zonde. Dus lopen we met de fiets aan de hand door over een modderig bospad langs het meer. Later stuiten we onverwachts op de eerste sneeuwhopen, en dat terwijl we op ongeveer 850 meter boven de zeespiegel vertoeven. Aan het andere uiteinde van het 7 km lange meer is gelukkig weer een geasfalteerd weggetje, waardoor de terugweg naar de camping lekker vlot verloopt.

Dag 8: Van de Klöntalersee naar Altdorf

Het heuveltje dat ons twee dagen geleden zoveel zweet kostte, bezorgt ons nu een lekkere afdaling als dagstart. We fietsen naar intro in de gelijknamige kanton. Hier begint de aanloop naar de Klausenpass. In eerste instantie loopt de weg nog regelmatig, matig steigend via Schwanden tot in Linthal. Daar begint het echte werk. In 21 km klimmen we van 662 meter naar 1948 meter, met vooral de eerste en de laatste 5 km veel haarspeldbochten en flinke stijgingspercentages. Rust is ons overigens de hele beklimming niet gegund, daar we de Klausenpass op een zonnige zondag reden. Honderden motorrijders raceten ons voorbij, om toch vooral als eerste boven te zijn. Boven gekomen zetten we onze fietsen brutaal tussen de motoren op de parkeerplaats bij Hotel Klausenpasshöhe en wandelen even rond.

De volgende 25 km zijn één lange afdaling naar Altdorf, waar we ons door het dorpsfeest heen bewegen naar de camping

Dag 9: Van Altdorf naar Andermatt

Van Altdorf fietsen we over route 3, de Noord-Zuid-route, naar het zuiden. Na Erstfeld beginnen we langzaam te steigen, en dat blijft zo totdat we in de buurt van Göschenen komen. Hier wordt ook de weg eng druk. Als ik in een bocht wordt gesandwiched tussen een vangrail en een Deense touristenbus, overwegen we de trein naar Andermatt te nemen. Even later wordt ons de keus die we nog hadden uit handen genomen, als blijkt dat de enige weg naar Andermatt "gesperrt" is, ook voor fietsers.

In Andermatt zetten we de tent op op een heel bijzondere camping: De weg van Andermatt naar de Gotthardpass loopt dwars door de camping heen. Om bij de douche of de wc te komen moesten we dus eerst de weg oversteken.

Dag 10: De Gotthard- en de Oberalppas

De tiende dag was passendag: 's Ochtends beklimmen we de Gotthardpass, deels over de oude weg, die nog verhard is met behulp van kinkersteentjes. Tussen de sneeuwmuren klimmen we naar 2091 meter, een stijging van 700 meter in 10 km.

's Middags klimmen we naar de top van de Oberalp. Op de terugweg komen we in een beginnende onweersbui terecht, dus we spoeden ons terug naar de camping. Een uurtje, en een heel flinke hoosbui later, wil ik tussen de druppels door even naar het toilet. Dan blijkt dat onze tent in een 10 cm diepe plas staat. We besluiten om eerst even de tent te verplaatsen. Een goede beslissing, zo blijkt achteraf, want de hele avond blijft het hard regenen. Langzaam verwordt onze oude campeerplaats een meertje. Wij genieten die avond van een bijna droge binnentent en een lekkere kaasfondue in het dorp.

Dag 11: Van Andermatt naar Ulrichen

De beklimming van de Furkapass (route 1, de Rhone-Route) is een bijzondere ervaring. Mooie vergezichten over dalen en haarspeldbochten. Maar er is dan wel een belangrijke voorwaarde: het moet niet mistig zijn.

Even voorbij de top van de Furkapass ontspringt de Rhone uit de Rhonegletscher. Door de laaghangende bewolking is het koud, dus we besluiten in hotel-restaurant Belvedère een warme maaltijd te eten. Helemaal opgewarmd dalen we af, voorbij Gletsch tot in Ulrichen, waar onze volgende camping is.

Dag 12: De Nufenenpas

Na het matige weer van de vorige dag, is het vandaag weer helemaal helder en lekker warm. Dat merken we als we beginnen met de klim naar de hoogste pas die geheel in Zwitserland gelegen is: de Nufenenpass, 2478 meter hoog. Op de terugweg fietsen we voor zover dat mogelijk is naar de Griesgletscher. Als de sneeuw onze fietsen de doorgang belet, lopen we de laatste 200 meter. Aan de Griessee genieten we even van het zonnetje. Voor ons duikt plots een "murmeltier" op. Voor we ons fototoestel hebben kunnen pakken is het diertje echter al weer weg.Daarna dalen we weer af naar Ulrichen. De regen van de dag ervoor heeft op de camping intussen duizenden muggen gelokt, waardoor wij gedwongen worden om vroeg onze slaapmatjes op te zoeken.

Dag 13: Van Ulrichen naar Interlaken

Deze dag de laatste tweeduizender van deze vakantie: de Grimselpass. We fietsen al zwetend naar Gletsch, waar we route 8, de Aare-Route oppikken. Boven gekomen kijken we even naar de in gevangenschap levende "murmeltieren", maar we constateren dat het in het wild gesignaleerde diertje op de Nufenenpass leuker was om te zien.

We dalen af totdat de weg naar Innertkirchen afgesloten blijkt te zijn. We worden omgeleid over een klein landweggetje, amper verhard, dat recht over de heuvel gaat. Na 300 hoogtemeters extra dalen we toch af naar Innertkirchen en besluiten daar dat het nog geen tijd van tent opzetten is. Via Meiringen rijden we naar Brienz. Langs de Brienzersee fietsen we, heerlijk vlak, naar Interlaken.

Dag 14: Rustdag in Interlaken

De rustdag in Interlaken wilden we aan het Jungfraujoch wijden. De schrik slaat ons echter om het hart als we de prijs van het treinkaarje zien. We maken daarom een lekkere wandeling op 2000 meter in plaats van 3500 meter hoogte. Van Lütschental lopen we naar Grindelwald, en van daar naar de Gletscherschlucht.

Dag 15: Van Interlaken naar Gumefens

Van Interlaken fietsen we langs de Thunersee naar Spiez. Daar verlaten we de grote weg en fietsen we over kleine landweggetjes richting Thun. Enkele kilometers voor Thun stappen we over op route 4, de Alpenpanorama Route. Via Schwarzenburg en Fribourg bereiken we het Lac de la Gruyère, waar we in Gumefens na 111 km en de nodige heuvels de camping opzoeken.

Dag 16: Van Gumefens naar Aigle

Van Gumefens rijden we naar Marlon en Gruyères, waarna een lange klim naar Lessoc begint, die niet altijd over de verharde weg voert. We dalen nog even af naar Montbovon waar de 12 km lange klim begint naar de Col de Mosses. Langzaam komen we dichter in de buurt van het meer van Genève, en dat is te merken. Het wordt steeds drukker. We dalen lekker lang af naar Aigle, waar de campingbaas nog een plekje voor ons heeft.

Dag 17: Van Aigle naar Lausanne

De bergen zitten er nu definitief op. Langs de Rhone rijden we naar Villeneuve aan het meer van Genève. Via Montreux en over een vervelende drukke weg komen we in Lausanne.

Dag 18: Van Lausanne naar Bellerive

Ook deze dag begint weer met een tiental kilometers drukke weg. In St.-Prex verlaten we deze kustweg en fietsen we door de wijngaarden, een stuk aangenamer, verder. De camping die op alle kaarten staat aangegeven in Versoix bestaat niet, dus fietsen we verder naar Geneve. In Bellerive slaan we onze tent voor de laatste keer op, alvorens we met de trein weer terug naar Basel en Amsterdam gaan.